Brama wjazdowa na podzamcze

     Zamek w Grudziądzu, wzniesiony przez krzyżaków na wysokiej wiślanej skarpie powstał w drugiej połowie XIII wieku. Budowla została ukończoma w 1299 roku. Założenie powstało na planie nieregularnego prostokąta z wolnostojącą, cylindryczną wieżą  wzniesioną w północno-zachodnim narożniku dziedzińca nazwaną później Klimkiem. Dziedziniec ze studnią otaczały cztery skrzydła, a wjazd znajdował się od południa. Od południa przylegało do zamku przedzamcze. W 1338 roku zawaliło się zachodnie skrzydło stojące na krawędzi skarpy, które wkrótce odbudowano. Od 1466 roku zamek był siedzibą starostów polskich. W czasie wojny ze Szecją zajęty przez Szwedów, został zdobyty przez Polaków w 1659 roku. Uległ wtedy częściowemu zniszczeniu i mimo prób odbudowy zaczął popadać w ruinę. Po rozbiorach Prusacy rozebrali część budynków.

Brama wjazdowa na podzamcze

Rozbiórkę kontynuowano po roku 1801, a materiał wykorzystano do budowy twierdzy założonej na północ od zamku. Ocalała tylko wieża Klimek, która została uszkodzona przez artylerię francuską w 1807 roku. W marcu 1945 roku żołnierze niemieccy wysadzili wieżę co spowodowało zniszczenie istniejących reliktów zabudowy w jej otoczeniu. W 1956 roku teren zamkowy został upożądkowany a nad ruinami wieży usypano kopiec. W roku 2006 zapadła decyzja o odbudowie wieży i pierwsze prace w tym kierunku już wykonano.

      Grudziądz jest położony na prawym brzegu Wisły w odległości 100 km na południe od Gdańska. Ruiny znajdują się na najwyższym wzniesieniu nad rzeką w centrum miasta.

Relikty zamku górnego

Relikty zamku górnego

Relikty zamku górnego

Odgruzowywany kopiec po wieży

Odgruzowywany kopiec po wieży

Relikty zamku górnego

Relikty zamku górnego

Resztki muru obronnego

Zdjęcia wykonano w maju 2006 roku.